خانه مقالات

مقالات

مقالات روانشناسی

مقالات روانشناسی به شما کمک می کند تا در مورد اطلاعات به روز روانشناسی اطلاع پیدا کنید؛ البته نکته مهمی که باید در مقالات روانشناسی به آن توجه کرد منابع آن و نویسندگان است.
به طور مثال اگر به دنبال یک مقاله در مورد روانشناس خوب در تهران هستید:
در ابتدا به نویسنده این مطلب توجه کنید، چه فردی این مطلب را نوشته است؟ در چه سایتی این مطلب منتشر شده است؟

مهم این است که مطلبی که مطالعه می کنید منبع کاملا علمی و درستی داشته باشد، با توجه به اینکه در حال حاضر هر فردی می تواند در داخل شبکه اینترنتی مقاله ای بگذارد، نکته مهم برای تشخیص اینکه این مقاله علمی است به طور مثال می تواند این باشد که در مجله معتبر نوشته شده باشد یا فردی با تحصیلات بالا در آن رشته آن را نوشته باشد.

دکتر روانشناس برای درمان اضطراب

روانشناس متخصص اضطراب

دکتر روانشناس برای درمان اضطراب: اضطراب می تواند توانایی فرد در کار، مدرسه و موقعیت های اجتماعی را به شدت مختل کند و در روابط فرد اختلال ایجاد کند. هر کس هر از گاهی نگران یا احساس اضطراب می کند.  اضطراب یک واکنش طبیعی انسان در برابر موقعیت های استرس زا است اما برای افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی این ترس ها و نگرانی ها موقتی نیستند. اضطراب آنها همچنان پابرجاست و حتی ممکن است با گذشت زمان بدتر شود. برای کمک به این افراد حتما باید به یک دکتر روانشناس برای درمان اضطراب مراجعه کرد.

درمان برای اختلال اضطراب توسط دکتر روانشناس برای درمان اضطراب

در برخی موارد، داروها در درمان اختلال اضطراب نقش دارند. اما برای خیلی ها، روان درمان-به تنهایی یا در ترکیب با دارو درمانی- موثرترین گزینه درمانی است.دلیلش این است که روان درمانی، بر خلاف داروها، ابزارهایی را در اختیار شما قرار می دهد تا خودتان بتوانید اکنون و در آینده اضطراب تان را مدیریت کنید. تکنیک های درمانی مختلفی برای درمان اضطراب ابداع شده اند و با گذشت زمان از رویکردهای روانکاوانه تا جدیدترین رفتاردرمانی های شناختی تغییر و تکامل یافته اند.

بر اساس آمار موسسه ملی بهداشت روانی (NIMH)، حدود 19% بزرگسالان امریکایی 13 تا 18 ساله هر ساله دچار اضطراب می شوند1.

چند نوع اصلی اختلال اضطراب وجود دارند که می توان آنها را با استفاده از رویکردهای درمانی درمان کرد که عبارتند از2:

  • اختلال هراس
  • اختلال وسواس اجباری (OCD)
  • فوبیاها
  • اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
  • اختلال اضطراب اجتماعی (SAD)
  • اختلال استرس پس از ضربه (PTSD)

صرف نظر از نوع اختلال خاص، فرایندهای زیربنایی ای که باعث ایجاد این اختلال ها می شوند از الگوی مشابهی تبعیت می کنند. افراد مبتلا به اضطراب  اغلب نسبت به افکار، احساسات، و موقعیت های ناخوشایند واکنشی بسیار افراطی نشان می دهند و ممکن است آن واکنش ها را با اجتناب از عوامل محرک شان مدیریت کنند. متاسفانه، این نوع اجتناب فقط به تقویت ترس ها و نگرانی ها کمک می کند. اکثر انواع امروزی و مدرن درمان به رفع تفکر منفی و اجتناب برای کمک به مدیریت اضطراب تان می پردازند.

اختلالات اضطرابی چیست؟

اختلالات اضطرابی می تواند توانایی فرد در کار و مدرسه و موقعیت های اجتماعی را به شدت مختل کند. اضطراب همچنین می تواند در روابط فرد با اعضای خانواده و دوستان اختلال ایجاد کند. خوشبختانه درمان های موثر برای اضطراب وجود دارد و این درمان ها با کمک یک دکتر روانشناس برای درمان اضطراب به سادگی امکان پذیر است.

در برخی موارد داروها در درمان اختلالات اضطرابی نقش دارند. با این حال تحقیقات نشان می دهد درمان رفتاری به تنهایی یا در ترکیب با دارو یک درمان بسیار موثرتر برای اکثر افراد مبتلا به اختلال اضطراب است.

انواع درمان ها برای اضطراب

هدف همه رویکردهای درمانی کمک به شما برای درک این است که چرا چنین حس هایی دارید، محرک های ایجادکننده این حس های شما چه چیزهایی هستند، و چگونه ممکن است واکنش تان به آنها را تغییر دهید. برخی از انواع درمان حتی تکنیک های عملی ای را به شما آموزش می دهند که کمک می کنند تا بتوانید تفکر منفی تان را از نو چارچوب بندی کرده و رفتارهایتان را تغییر دهید.

اختلال های اضطراب تفاوت قابل ملاحظه ای با هم دارند، برای همین درمان باید متناسب با نشانگان و تشخیص خاص شما باشد. درمان می تواند به صورت فردی، خانوادگی، زوجی، یا به صورت گروهی انجام شود. تعداد دفعاتی که روانشناس تان شما را می بیند و مدت زمان درمان به نشانه ها و تشخیص خاص مشکل شما بستگی دارد.

رفتاردرمانی شناختی

رفتار درمانی شناختی (CBT) پرکاربردترین نوع درمان برای اختلال های اضطرابی است. تحقیقات نشان داده اند که این نوع درمان در درمان اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب فراگیر، و اختلال هراس و برخی اختلال های دیگر موثر است.در طول این فرایند، درمانگر شما در حکم مربی ای عمل می کند که راهبردهای مفیدی را به شما یاد می دهد. به عنوان مثال، ممکن است شما تفکرات سیاه و سفید زیادی داشته باشید، که در این حالت تصور می کنید که چیزها یا کاملاً خوبند و یا کاملاً بد. در این روش در عوض، شما این افکار را با تصورات و برداشت های واقع بینانه تری جایگزین می کنید که سایه هایی خاکستری هستند ما بین تفکر سیاه و سفید قبلی شما.

استفاده از این راهبردها نیاز به زمان دارد. زمانی که شما کم کم اضطراب و عوامل محرک تان را تشخیص دهید، می توانید بکارگیری مهارت های مقابله ای ای که در CBT یاد گرفته اید را برای مدیریت ترس، هراس، و نگرانی تان به کار ببرید.

پیش فرض رفتاردرمانی شناختی این است که افکار شما-و نه وضعیت فعلی تان- بر اینکه شما چه احساسی داشته باشید و سپس چه رفتاری انجام دهید تاثیرگذارند. بنابراین، هدف رفتاردرمانی شناختی شناسایی و درک تفکر منفی شما و الگوهای رفتاری بی تاثیرتان و جایگزینی آنها با افکار واقع بینانه تر و اقدامات موثرتر و سازوکارهای مقابله ای است.

روانپزشکان، روانشناسان و سایر متخصصان بهداشت روان از چندین نوع درمان اضطراب استفاده می کنند. انتخاب درمان نیز به تشخیص و شدت نشانه های شما بستگی دارد.

درمان مواجهه ای

درمان مواجهه ای یکی از رایج ترین روش های رفتاردرمانی شناختی است که برای درمان انواعی از اختلال های اضطرابی به کار می رود، از جمله فوبیاها، اختلال اضطراب اجتماعی، و اختلال استرس پس از ضربه. پیش فرض اصلی نهفته در پس درمان مواجهه ای این است که اگر شما از چیزی می ترسید، بهترین راه برای غلبه بر آن رودرو شدن با آن است.

در طول درمان مواجهه ای، درمانگرتان آهسته آهسته شما را با موضوعات یا موقعیت های تولید کننده اضطراب آشنا می کند. این کار اغلب با استفاده از تکنیکی به نام حساسیت زدایی منظم انجام می شود که شامل سه مرحله است:

  1. آرام سازی. درمانگرتان آموزش آرام سازی را به شما یاد می دهد تا کمک کند که با اضطراب تان مبارزه کنید. نمونه هایی از آموزش آرامسازی عبارتند از آرامسازی پیشرونده عضلانی، تنفس عمیق، مراقبه، و تجسم هدایت شده.
  2. فهرست کردن. فهرستی از عوامل محرک ایجاد کننده اضطراب تان را تهیه کنید، و آنها را بر اساس شدت شان درجه بندی کنید.
  3. مواجهه. در این مرحله نهایی، به تدریج با استفاده از تکنیک های آرامسازی در صورت ضرورت روی موارد ذکر شده در فهرست موضوعات یا موقعیت های ایجادکننده اضطراب تان کار می کنید.چند روش دیگر هستند که روانشناس تان ممکن است برای مواجهه شما با محرک های ایجادکننده اضطراب تان انتخاب کند. در اینجا برخی از رایج ترین هایشان را ذکر می کنیم:
    • مواجهه تجسمی: در این نوع مواجهه، به شما یاد داده می شود که به طور روشن موضوع یا موقعیت ایجادکننده اضطراب تان را تصور کنید.

نحوه پیدا کردن یک دکتر روانشناس برای درمان اضطراب

دکتر روانشناس برای درمان اضطراب کسی است که آموزش های تخصصی برای درمان اختلال اضطراب را پشت سر گذاشته باشد. هنگام جستجو در جهت پیدا کردن یک روانشناس مناسب برای اختلال اضطراب اجتماعی، باید به دنبال کسی باشید که در زمینه درمان این مشکل خاص بهداشت روانی تخصص داشته باشد.

گرچه فرایند یافتن یک دکتر روانشناس برای درمان اضطراب ممکن است آسان نباشد، اما مزایای ورود به درمان با یک متخصص شایسته و با کفایت زیاد و عالی اند.در ادامه مراحلی که به شما در پیدا کردن بهترین دکتر برای درمان اضطراب کمک می کنند را ارائه می کنیم.

گوشی تلفن را بردارید

اگر کلینیک بزرگی در منطقه شما باشد، احتمال دارد روانشناسی در میان کادر خود داشته باشند که به درمان اختلال های اضطراب می پردازند. اگر سخت تان نیست، به دفترشان زنگ بزنید و بپرسید که آیا کسی در میان پرسنل آن کلینیک اختلال اضطراب اجتماعی را درمان می کند یا نه.

جستجوی آنلاین

چند راهنمای آنلاین هم هستند که شما را به روانشناسانی که در نزدیکی منطقه شما هستند وصل می کنند.

به جاهای مختلف سر بزنید

زمانی که دکتر روانشناس برای درمان اضطراب را مشخص کردید و به اولین جلسات درمان رفتید، یادتان باشد که روند درمانی تان هنوز هم مشخص نشده است.

درک اضطراب

اختلالات اضطرابی هم در بزرگسالان و هم در کودکان شایع است.

انواع عمده اختلالات اضطرابی از نظر دکتر روانشناس برای درمان اضطراب عبارتند از:

اختلال اضطراب عمومی:

با نگرانی مداوم یا احساس اضطراب مشخص می شود. افراد مبتلا به این اختلال نگران تعدادی از نگرانی ها مانند مشکلات سلامتی یا امور مالی هستند و ممکن است این تصور را داشته باشند که اتفاق بدی اتفاق می افتد. علائم شامل بی قراری، تحریک پذیری، تنش عضلانی، مشکل در تمرکز و مشکلات خواب هستند.

اختلال هراس از نظر بهترین دکتر برای درمان اضطراب :

با حملات وحشت مکرر مشخص می شود که شامل علائمی مانند تعریق، لرزش، تنگی نفس یا احساس خفگی است. تپش قلب یا ضربان قلب سریع و احساس ترس چنین حملاتی غالباً و بدون هشدار به طور ناگهانی اتفاق می افتد. افرادی که حملات وحشت را تجربه می کنند اغلب از وقوع اپیزود بعدی ترس دارند که می تواند باعث تغییر یا محدود کردن فعالیت های عادی آن ها شود.

فوبیا:

ترس شدید در مورد اشیا خاص (به عنوان مثال عنکبوت یا مار) یا شرایط (مانند پرواز در هواپیما) که ناراحت کننده یا مزاحم است، می باشد.

اختلال اضطراب اجتماعی از نظر دکتر روانشناس برای درمان اضطراب:

تعریف دیگری از هراس اجتماعی می باشد. افراد مبتلا به این اختلال از موقعیت های اجتماعی که ممکن است احساس خجالت یا قضاوت کنند ترس دارند. آن ها معمولاً وقت گذرانی در محیط های اجتماعی را عصبی کننده می دانند در مقابل دیگران احساس خودآگاهی دارند و نگران طرد شدن یا آزردگی دیگران هستند. از دیگر علائم رایج می توان به سختی در یافتن دوست، اجتناب از موقعیت های اجتماعی، نگرانی برای روزها قبل از یک رویداد اجتماعی و احساس لرز ، تعریق یا حالت تهوع هنگام گذراندن وقت در یک محیط اجتماعی اشاره کرد.

معرفی روانشناس خوب در تهران

اختلال وسواس فکری عملی از نظر بهترین دکتر برای درمان اضطراب:

با احساسات مداوم و غیرقابل کنترل است و افکار (وسواس) و روال یا آیین ها (اجبارها). برخی از نمونه های متداول شامل شستن اجباری دست در پاسخ به ترس از میکروب یا بررسی مداوم کار برای وجود خطا است.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD):

می تواند پس از یک ضربه شدید جسمی یا روحی مانند یک فاجعه طبیعی یک حادثه جدی یا یک جنایت ایجاد شود.

علائم شامل فلاش بک ضربه، کابوس و افکار ترسناک است که ماه ها یا سال ها پس از تجربه آسیب زا در برنامه روزمره فرد اختلال ایجاد می کند.

مراجعه به دکتر روانشناس برای درمان اضطراب برای درمان اختلالات اضطرابی

اگرچه انواع بسیاری از اختلالات اضطرابی وجود دارد اما تحقیقات نشان می دهد که بیشتر آن ها توسط فرآیندهای زمینه ای مشابه هدایت می شوند. افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی تمایل دارند که به راحتی تحت تأثیر احساسات خود قرار بگیرند و آن ها واکنش های منفی نسبت به آن احساسات و موقعیت های ناخوشایند دارند.

غالباً افراد سعی می کنند با اجتناب از موقعیت ها یا تجربیاتی که باعث اضطراب آن ها می شود با آن واکنش های منفی کنار بیایند. متأسفانه اجتناب می تواند نتیجه معکوس دهد و در واقع اضطراب را تغذیه کند.

روانشناسان در زمینه تشخیص اختلالات اضطرابی و آموزش روشهای سالم و موثرتر برای کنار آمدن به بیماران آموزش دیده اند. نوعی روان درمانی که به عنوان درمان شناختی رفتاری (CBT) شناخته می شود در درمان اختلالات اضطرابی بسیار موثرتر است. از طریق CBT روانشناسان به بیماران کمک می کنند تا عواملی که باعث اضطراب آن ها می شود را شناسایی و مدیریت کنند.

اختلال دو قطبی چیست؟ | انواع اختلال دو قطبی و روش های درمان

اختلال دو قطبی

اختلال دو قطبی نوعی اختلال مغزی است که باعث تغییر در روحیه، انرژی و توانایی فرد می شود. افراد مبتلا به اختلال دو قطبی حالات عاطفی شدیدی را تجربه می کنند که به طور معمول در طی دوره های مشخصی از روزها تا هفته ها به نام دوره های خلقی اتفاق می افتد. این قسمت های خلقی به عنوان جنون یا هیپومانیک (خلق و خوی غیر طبیعی شاد یا تحریک پذیر) یا افسردگی (خلق و خوی غمگین) دسته بندی می شوند. افراد مبتلا به این اختلال به طور کلی دوره هایی از خلق و خوی خنثی دارند.

افراد بدون اختلال دو قطبی نیز دچار نوسانات خلقی می شوند. با این حال این تغییرات خلقی معمولاً بیش از روزها و ساعت ها طول می کشد. همچنین این تغییرات معمولاً با درجه شدید تغییر رفتار یا دشواری در کارهای روزمره و تعاملات اجتماعی که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی در دوره های خلقی نشان می دهند همراه نیست. اختلال دو قطبی می تواند روابط فرد با عزیزان را مختل کرده و در کار یا مدرسه رفتن مشکل ایجاد کند.

انواع اختلال دو قطبی

انواع اختلال دو قطبی عبارتند از: نودو قطبی I ، دو قطبی II و اختلال سیکلوتایمیک.

این نوع اختلال معمولاً در خانواده ها بروز می کند و 80 تا 90 درصد افراد مبتلا دارای خویشاوندی با این نوع مشکل یا افسردگی هستند. عوامل محیطی مانند استرس، اختلال در خواب و مواد مخدر و الکل ممکن است باعث ایجاد خلق و خو در افراد آسیب پذیر شود. اگرچه دلایل خاص این نوع اختلال در مغز مشخص نیست اما اعتقاد بر این است که عدم تعادل مواد شیمیایی مغز منجر به فعالیت مغز نامنظم می شود.

افراد مبتلا به دو قطبی نوع I مرتباً دارای اختلالات روانی دیگری مانند اختلالات اضطرابی، اختلالات مصرف مواد و یا اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) هستند. خطر خودکشی در میان افراد مبتلا به اختلال نوع I به طور قابل توجهی بیشتر از جمعیت عمومی است.

اختلال دو قطبی I

این نوع هنگامی تشخیص داده می شود که فرد دچار یک دوره شیدایی شود. در طی یک دوره شیدایی افراد مبتلا با افزایش شدید انرژی روبرو می شوند و ممکن است بیش از حد احساس خستگی کنند و به طور ناخوشایند تحریک پذیر باشند. برخی از افراد مبتلا به اختلال نوع I نیز دوره های افسردگی یا هیپومانیک را تجربه می کنند و بیشتر افراد نیز دوره هایی از خلق و خوی خنثی دارند.

اختلال دو قطبی II

تشخیص این نوع اختلال شخصیتی نیاز به کسی دارد که حداقل یک دوره افسردگی اساسی و حداقل یک دوره هیپومانیک داشته باشد. افراد مبتلا به اختلال دو قطبی II اغلب در نتیجه اولین دوره افسردگی خود به دنبال درمان می روند زیرا قسمت های هیپومانیک اغلب احساس لذت بخشی می کنند و حتی می توانند عملکرد در محل کار یا مدرسه را افزایش دهند.

افراد مبتلا به اختلال نوع II اغلب به بیماری های روانی دیگری مانند اختلال اضطراب یا اختلال در مصرف مواد مبتلا هستند که این موارد اخیر می تواند علائم افسردگی یا هیپومانیا را تشدید کند.

درمان

برای درمان این مشکل معمولا از دارو و روان درمانی به صورت همزمان استفاده می شود. متداول ترین داروهای مورد استفاده، تثبیت کننده های خلقی و ضد افسردگی هستند که به علائم خاص بستگی دارند. اگر علائم افسردگی شدید باشد و دارو موثر نباشد ممکن است از ECT استفاده شود. همچنین درمان هر شخص بصورت فردی است.

روانشناس خوب در تهران

اختلال سیکلوتایمیک

اختلال سیکلوتایمیک نوعی خفیف تر از اختلال دو قطبی است که شامل بسیاری از تغییرات خلقی همراه با هیپومانیا و علائم افسردگی که به طور مکرر رخ می دهد است. افراد مبتلا به سیکلوتیمیا دچار فراز و نشیب های عاطفی می شوند اما علائم شدیدتری نسبت به اختلال دو نوع I یا II ندارند.

علائم اختلال سیکلوتیمیک شامل موارد زیر است:

داشتن حداقل دو سال بسیاری از علائم هیپومانیک و افسردگی

در طول دوره دو ساله علائم (نوسانات خلقی) حداقل نیمی از زمان ادامه داشته و هرگز بیش از دو ماه متوقف نشده است.

درمان اختلال سیکلوتایمیک

درمان اختلال سیکلوتایمیک می تواند شامل دارو و گفتگو درمانی باشد. برای بسیاری از افراد مکالمه درمانی می تواند به فشارهای ناشی از تغییرات خلقی کمک کند. نگهداری یک ژورنال خلق و خوی می تواند یک روش موثر برای مشاهده الگوهای نوسانات خلقی باشد.

اگر در این زمینه به اطلاعات بیشتری نیاز دارید می توانید به وب سایت دکتر شهرزاد رشن مراجعه نمایید.

راهکار های برخورد با شریک زندگی عصبانی

همسر عصبانی

زندگی مشترک را می توان آغاز راهی نامید که دیگر همه چیز به من ختم نمی شود و کلمه ما جای من را خواهد گرفت. زندگی ما، خانه ما و … آغاز هر زندگی با جملات زیبا آغاز می شود. با ساختن خانه رویایی و دنیایی زیبا از شادی ها اما ورود به گود زندگی سختی هایی را با خود به همراه خواهد آورد و زندگی روی دیگر خود را به نمایش خواهد گذاشت. در کنار این وقایع عکس العمل هایی نیز برای هر یک از زوجین بوجود می آید. با بیان این مقدمه کوتاه در متن پیش رو در مورد عصبانیت زوجین و راهکار های برخورد با آن توضیحاتی خواهیم داد. برای کسب اطلاعات دقیق تر می توانید با بهترین روانشناس تهران دکتر رشن از طریق سایت اقدام نمایید.

عوامل عصبانیت زوجین

بسیاری از مواقع زوجین بر سر مسائل کوچک و یا بزرگ با یکدیگر اختلاف نظر پیدا می کنند و هم عقیده نیستند. بار ها و بارها از دست هم عصبانی می شوند و حتی این خشم گاهی تبدیل به یک معضل خواهد شد. اگر دقیق تر به این مسئله نگاهی بیاندازیم عصبانیت هر یک از زوجین به دوعلت اتفاق می افتد.

  • اینکه خود فرد شخصیت نا آرامی دارد که در این صورت بایستی تحت درمان پزشکی و مشاوره قرار گیرد.
  • اینکه مهارت های همسر داری را نیاموخته است.

راهکار های برخورد با عصبانیت همسران

در این بخش از مقاله ما در ارتباط با راهکار های برخورد با عصبانیت همسران صحبت می کنیم. این موارد عبارتند از:

  • یافتن منشاء عصبانیت: برای کنترل عصبانیت همسرتان بایستی به دنبال علت و منشاء آن باشید و ببینید از چه چیز عصبانی است. آیا علت عصبانیت او منشاء ی خارج از منزل دارد یا شما هستید.
  • رفتارهای آرامش دهنده داشته باشید: شما باید هنگام عصبانیت همسرتان بر رفتار خود کنترل داشته باشید و سعی کنید با رفتار های آرامش بخش مانند توجه، محبت و احترام همسرتان را آرام کنید.
  • توهین نکنید: در هنگام عصبانیت همسرتان اگر شما هم عصبانی شوید ممکن است کار به جاهای باریک وغیرقابل کنترل کشیده شود. بهترین کار در این موقع حفظ آرامش و مثل آبی روی آتش باشید. از فحاشی و توهین جدا پرهیز کنید.
  • کمک به بیان احساسات: در هنگام عصبانیت همسرتان اگر شما دائم صحبت کرده و از او انتقاد کنید و یا او را نصیحت کنید. او راخشمگین تر خواهید کرد. بهتر است دست از گلایه و انتقاد بردارید و او را درک کنید. در این چنین مواقعی او به کسی احتیاج دارد که شنونده خوبی باشد.

دیگر راه های برخورد با شریک زندگی عصبانی

از دیگر راهکارهای برخورد با شریک زندگی می توان به این موارد اشاره کرد.

  • طعنه نزنید: از کنایه زدن و طعنه زنی خودداری کنید. شاید همسرتان در طول روز مشکل یا کسالتی داشته و احیانا نتوانسته آشپز خانه تمیز کند. با جمله عجب آشپزخانه تمیزی ممکن است این کنایه شما او را ناراحت کرده و سرآغاز بحث و جدل گردد. به جای استفاده از این جملات بهتراست به او بگوئید با هم این کار را انجام خواهیم داد.
  • همسرتان را ترک نکنید: اگر این فکر را می کنید که با ترک همسرتان به او کمک می کنید. دچار اشتباه شده اید این کار شما موجب خواهد شد اوضاع وخیم تر گردد و تنهایی عصبانیت او را بیشتر کند.
  • با همسرتان صحبت کنید: یکی از راه های کاهش خشم گفتگو رودرو می باشد. با همسرتان صحبت کنید و به گونه ای با او همکلام شوید که حرف خودش را به شما بگوید. شما نیز از او سئوالاتی بپرسید و او را ترغیب کنید. احساسات خود را به شما بگوید.
  • به همسرتان زمان بدهید: از همسر عصبانی خود توقع نداشته باشید. سریعا بتواند خشم وعصبانیت خود را کنترل کند. صبور باشید و به او زمان کافی بدهید. او پس از دقایقی آرام خواهد شد و به رفتار اشتباهی که داشته پی خواهد برد و شاید عذر خواهی کند. این یکی از راه های برخورد با شریک زندگی عصبانی می باشد.
  • سکوت کنید: بعضی وقتها سکوت بهترین گزینه می باشد. وقتی در مقابل عصبانیت همسرتان قرار گرفته اید بخاطر اینکه طرف مقابل را ناراحت تر نکنید سکوت کرده تا این وضعیت بحرانی بدون در گیری پایان پذیرد. در یک زمان دیگر با آرامش با یکدیگر صحبت کنید.

نکته پایانی این سخن از حضرت علی رابه عنوان نگین کلمات بیان می کنم. ایشان می فرمایند: به هنگام خشم نه تنبیه نه تصمیم و نه دستور در زندگی مشکلات و بحث هایی بین زوجین پیش می آید. ولی حفظ آرامش و فروخوردن خشم بهترین گزینه است. برای راه های برخورد با شریک زندگی عصبانی می توانید اقدامات مهم دیگری هم بر مبنای فضای خود ایجاد کنید.

روانشناسی تغییر رفتار

روانشناسی تغییر رفتار

فیلسوف فرانسوی راوایسون (1838/2008) در مقاله خود درباره عادت، عادات را عارضه ای آشنا اما مرموز توصیف می کند. اعمالی که با گذشت زمان تکرار می شوند و به تدریج تبدیل به عادت هایی می شوند. روانشناسی تغییر رفتار بیان می کند که برخی از عادت ها به طور ناخودآگاه از استرس داخلی یا خارجی ایجاد می شوند و اینها عادتهای منفی یا ناسازگار هستند.

دانشمندان علوم مغز و اعصاب همچنین در مورد روانشناسی تغییر رفتار از جمله چگونگی شکل گیری عادات مثبت و چگونگی ترک عادت های منفی ، حرف های زیادی برای گفتن داشته اند.

تجربه ذهنی شکل گیری عادت

عادت های منفعل از قرار گرفتن در معرض چیزهایی ناشی می شود که سرانجام به آن ها عادت می کنیم. کوهنوردان با ارتفاع زیاد با بالا رفتن از 7000 فوت، بدن خود را به تدریج با سطوح پایین اکسیژن موجود سازگار می کنند.

عادت های فعال عادت هایی هستند که با قصد و تلاش مکرر در آن ها ایجاد می شوند و به عنوان مهارتی تبلور می یابند که با اندیشه اندک یا کم فکر انجام می دهیم. یک ژیمناست راه رفتن، پریدن و تلنگر زدن روی یک پرتو باریک را تمرین می کند تا جایی که بتواند همه این مانورها را بدون سقوط بدون دردسر انجام دهد.

همچنین عادت ها به عنوان مهارت می توانند به عنوان سکوی پرشی برای خلاقیت دیده شوند. براساس آنچه معمولاً می توانیم انجام دهیم به اوج جدیدی می رسیم مانند زمانی که یک نوازنده جاز نواختن یک ملودی اساسی را ریشه می زند سپس نت های جدید و ماجراجویانه ای را در بالای موضوع اصلی بداهه می کند.

دیدگاه علمی در مورد شکل گیری عادت امروز با تحقیقات علوم اعصاب مثال زدنی است. این تحقیق مسیرهای اساسی مغز را که در ایجاد عادت نقش دارند برجسته کرده است.

روش هایی در روانشناسی تغییر رفتار که زندگی شما را بهبود می بخشد

رابرت کانات کارآفرینی است که با نام کوچک R. L. Adams مطالب زیادی درباره نظم، تغییر رفتار مثبت و عادت نوشته است.

  • یک عادت کلیدی برای سلامتی: 10 هزار قدم در روز

رابرت كانات این را به عنوان یك عادت سنگی توصیف می كند كه به سایر عادت های مثبت سلامتی مانند نوشیدن آب به مقدار كافی، آگاهی از آنچه می خوریم و گذاشتن زمان كافی برای ورزش كمك می كند.

این عادت اساسی را می توان با استفاده از گام شمار یا برنامه بهداشتی تلفن های هوشمند برای پیگیری قدم های خود در جهت رسیدن به هدف روزانه 10 هزار مورد حمایت قرار داد.

  • یک عادت مثبت مالی: هزینه روزنامه نگاری

به گفته كانات این عادت مهم مالی از آگاهی مالی، برنامه ریزی مالی و عادت های مثبت خرج حمایت می كند.

وی به عنوان مثال جان دی راکفلر را مثال می آورد که مادرش عادت نوشتن هر پنی را که از کودکی خرج می کند به او القا می کند. او همچنین او را در ابتدای عادت پس انداز و سرمایه گذاری عاقلانه پول خود تشویق کرد. راکفلر به عنوان مادر موفقیت و عادت هایی که به او القا کرده کلید موفقیت مالی وی است (راکفلر ، 2019).

  • یک عادت موفقیت مهم: تعیین هدف فعال

رابرت کانات هدف گذاری فعال را از غیرفعال تشخیص می دهد. در هدف دوم ما اهدافی را تعیین می کنیم که معمولاً بلندمدت تر هستند و سپس آن ها را فراموش می کنیم. تعیین هدف فعال شامل پیگیری پیشرفت شما در رسیدن به هر هدف هر روز است. او همچنین طرفدار تعیین هدف “SMART” است: اطمینان از اینکه اهداف عبارتند از:

  1. خاص
  2. قابل اندازه گیری
  3. قابل دستیابی
  4. واقع بین
  5. زمان محدود
  • یک عادت مهم شغلی: مدیریت زمان

كانات توصیه می كند كه از سیستم “ربع” برای مدیریت زمان استفاده شود كه ابتدا توسط دویت دی آیزنهاور ساخته شد و بعداً در پرفروش ترین کتاب 7 عادت افراد بسیار موثر قرار گرفت (كووی ، 2020).

در این سیستم هر فعالیتی را که انجام می دهیم می تواند شامل برخی ترکیبات ضروری و ضروری باشد. ما به طور طبیعی تمرکز می کنیم روی اهداف کوتاه مدت، ربع یک که هر دو ضروری و مهم هستند.

ما باید حتی بیشتر مراقب اهداف بلند مدت ربع دو باشیم اگرچه فوری نیستند اما بسیار مهم هستند.

فعالیت های ربع سوم و چهارم باقیمانده باعث حواس پرتی و اتلاف وقت هستند و به ترتیب باید از آن ها اجتناب شود و کاملاً محدود شود.

اگر در مورد روانشناسی تغییر رفتار نیاز به اطلاعات بیشتر دارید می توانید به وب سایت دکتر شهرزاد رشن مراجعه نمایید.

اختلال اضطراب فراگیر: رایج ترین نوع اضطراب

اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر (GAD) را روانشناس ها در قیاس با بیماری های جسمانی به مرض سرماخوردگی تشبيه کرده اند. مردم سراسر دنیا بیش از هر اختلال اضطرابی دیگری، به نوع فراگیر آن مبتلا می شوند. بنابراین اگر خود شما یا یکی از اعضای خانواده تان با این اختلال دست به گریبان هستید، نباید فراموش کنید که خیل عظیمی از سایر انسان ها هم با شما همدردند. افراد مبتلا به این نوع اضطراب در وضعیت تنش و نگرانی مزمن و بلکه دائمی به سر می برند.

آیا من مبتلا به اضطراب فراگیر هستم؟

اما نگرانیهای واقع بینانه در زندگانی روزمره ربطی به این اختلال ندارند. مثلا اگر به تازگی شغل تان رااز دست داده اید و از وضع مالی خود نگران هستید، اختلال اضطراب فراگیر نگرفته اید بلکه با مشکلی عینی در زندگی خود روبرو گشته اید. اما اگر علی رغم تمکن مالی از وضعیت اقتصادی خود نگران اید، بعید نیست که به اضطراب فراگیر مبتلا شده باشید

 اگر حداقل به مدت شش ماه و به طور روزمره با اضطراب دست به گریبان بوده اید، احتمالا به اختلال اضطراب فراگیر مبتلا شده اید. در این صورت، پیوسته سعی می کنید نگرانی های خود را متوقف کنید. اما موفق نمی شوید و غالبا تعدادی از علائم زیر را تجربه می کنید. بی قرار، تحریک پذیر، عصبی، ناآرام یا نگران هستید. زود خسته می شوید . در ماهیچه های بدن خود، خصوصا در ناحیه ی کمر، گردن و کتف، احساس تنش و انقباض می کنید، در تمرکز ذهنی، به خواب رفتن و طول خواب بی وقفه با مشکل روبرو اید.

علایم دیگر اختلال اضطراب فراگیر

همه ی افراد اضطراب را دقیقا به یک شکل تجربه نمی کنند و به همین خاطر فقط متخصص امر می تواند به صورت دقیق این اختلال را تشخیص دهد. برخی افراد از مشکلات دیگری مثل پرش عضلات، لرزش دست و پا، تنگی نفس، تعریق، خشکی دهان، ناراحتی معده، بیقراری، از جا پریدن ناگهانی و اختلال در بلع غذا شکایت دارند غافل از آن که در اصل به اختلال اضطراب فراگیر مبتلا شده اند.

مثالی از فردی با تشخیص اختلال اضطراب فراگیر

سعید در مترو پایش را از فرط بیقراری به زمین می زند. عمدا قوز می کند تا عضلات منقبض كتف خود را آسوده سازد و پیوسته به ساعت اش نگاه می کند. از این که احتمالا چند دقیقه دیرتر به محل کارش خواهد رسید نگران است. تأخیر در مراجعه به محل کار را خوش ندارد.

 در طول شب قبل آن قدر فکرش درگیر ارائه ی طرح جدید شرکت برای احداث یک مجتمع تفریحی بوده که خواب راحت از چشمان اش گریخته بوده؛ دغدغه های ذهنی سعید همیشه باعث بدخوابی او می شوند. موقع مطالعه ی روزنامه سعی می کند حواس خود را بر مطلب پیش چشمان اش متمرکز کند اما همیشه متوجه میشود که نمی تواند مطلبی را که چند ثانیه پیش خوانده، به یاد بیاورد.

 وقتی سعید به محل کارش می رسد با دستیار جدیدش بداخلاقی می کند؛ بعد بیدرنگ از کار خود پشیمان می شود و خودش را سرزنش می کند و به این ترتیب اضطراب اش شدیدتر می شود. اکثر اوقات همکاران اش او را به آرامش دعوت می کنند، همیشه فراتر از انتظار کارفرما انجام وظیفه کرده، بنابراین دلیلی ندارد نگران شغل اش باشد، ولی باز هم ازاحساس نگرانی گریزی ندارد. سعید مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است.

در صورتی که اضطراب فراگیر توسط یک روانشناس خوب درمان نشود می تواند سال ها ادامه پیدا کند و برای فرد آشفتگی و مشکلات بسیاری در زمینه های فردیی، بین فردی و کاری ایجاد کند.

آیا ازدواج باعث شادی می شود؟

آیا ازدواج باعث شادی می شود؟

آیا ازدواج باعث شادی می شود؟: افراد متاهل، از افراد مجرد، مطلقه، جدا شده یا هرگز ازدواج نکرده  شادترند. اما کسانی که کمتر از همه شادند افرادی هستند که در دام ازدواج ناشاد گرفتارند. شکاف شادمانی بین زنان متاهل و مجرد، با مردان ازدواج کرده و ازدواج نکرده یکسان است. بنابر این هم مردان و هم زنان از لحاظ شادمانی شخصی بهره های یکسانی از ازدواج می برند.

برای پیوند بین ازدواج و شادمانی دو تبیین وجود دارد:

یک تیبین این است که افراد شادتر ازدواج می کنند ولی افراد ناشادتر ازدواج نمی کنند، زیرا افراد شاد به عنوان همسران زناشویی جذاب تر از افراد ناشاد هستند. تبیین دیگر این است که ازدواج گستره ای از منابع را برای افراد به همراه دارد که آنان را شاد میکند.

ازدواج صميمت جسمی و روانی را موجب می شود و زمینه ای را فراهم می سازد که افراد می توانند فرزندانی به وجود آورند و برای خود خانه و کاشانه ای بسازند؛ یک نقش اجتماعی به عنوان همسر و شوهر، پدر و مادر پیدا کنند؛ و این بافت، استحکام هویت و تولید نسل آینده را موجب می شود.

شواهدی در تایید این دیدگاه وجود دارد که نشان می دهد افراد شادتر از ازدواج رضايتمند برخوردارند:

هاركر و کلنتر (۲۰۰۱) یافتند که زنان میان سالی که عکس شان در کتاب سال دانشگاه با لبخند دوشین چاپ شده بود در مقایسه با زنانی که لبخند ساختگی داشتند زندگی شان شادتر،ازدواج شان پایدارتر و با رضامندی بیشتری همراه بوده است. در لبخند دوشین (که به تام کاشف آن گیلایوم دوشین نامیده شده است) گوشه های دهان به سمت بالا حرکت میکند و گوشه های چشم مانند پوست پای کلاغ چین خوردگی پیدا میکند.

این ویژگی ها در لبخند ساختگی دیده نمی شود. این یک مطالعه به خوبی کنترل شده بود، ۱۴۱ شرکت کننده در این مطالعه، از اینکه پس از سی سال کیفیت لبخندشان در مجموعه عکس کتاب سال دانشگاه توسط افراد آموزش دیده ای مورد داوری قرار خواهد گرفت هیچ اطلاعی نداشتند. کسانی هم که به عکس ها نمره دادند از رضامندی زندگی یا ازدواج آنان در اواسط زندگی شان بی خبر بودند. به علاوه، زمانی هم که عکس ها براساس جلوه خوبشان رتبه بندی می شدند، معلوم شد که با رضامندی زندگی با زناشویی رابطه ای ندارند.

علاوه بر شادمانی، تعداد زیادی عوامل دیگر که در شکل گیری ازدواج پایدار و رضامندی دخالت دارند شناسایی شده اند:

طرفین زندگی که از لحاظ شخصیت، توانایی، جذابیت فیزیکی، نگرش ها، ارزش ها، دیدگاه های سیاسی شبیه به هم هستند بیشتر احتمال دارد که رضامندی زناشویی را تجربه کنند، ازدواجشان تداوم یابد، از تعارض و پیمان شکنی پرهیز کنند، و برای فرزندان خود یک محیط آرام خانوادگی فراهم سازند (نیومن و نیومن، ۱۹۹۱؛ باس و۲۰۰).

این می تواند بدان خاطر باشد که ما با کسانی که سنخیت بیشتری با ما دارند آسان تر همدلی می کنیم و لذا همسرانی که شبیه ما هستند احساس میکنند که ما آنها را بهتر درک می کنیم. همچنین، اگر تفاوت بین ((ارزش جفت)) از نظر ما و از دید شریک زندگی مان اندک باشد، احتمال پیمان شکنی کمتر است. بنابر این به هنگام انتخاب جفت، همسر یا شریک زندگی، شخص باید کسی را برگزیند که از لحاظ این ویژگی ها شبیه به خودش باشد.

سوالات روانشناسی خود را در منوی بالای صفحه (قسمت روانشناس خوب) می توانید مطرح کنید..

ازدواجی که در آن افراد با احترام و صریح صحبت می کنند و خطاهای یکدیگر را می بخشند معمولا با سطوح بالاتری از رضامندی همراه است. لذا این نوع ارتباط برقرار کردن به احتمال به شادمانی بیشتری می انجامد (هاروی و همکاران، ۲۰۰۲). در نتیجه در پاسخ به این سوال که آیا ازدواج باعث شادی می شود؟ می توان گفت اگر ازدواج درستی داشته باشیم، بله.

احتمالا این مطلب نیز برای شما جالب است: ازدواج ایده آل

در مطالعه های انجام شده در مورد ۴۰ ملت در دنیا بین وضعیت زناشویی و شادمانی، صرفنظر از میزان طلاق یا اثرهای زندگی در فرهنگ فردگرا، همبستگی به دست آمده است (دينر و همکاران، ۱۹۹۹). اما اثرهای زندگی مشترک بدون ازدواج رسمی، تحت تأثیر فرهنگ قرار می گیرد. در فرهنگ های فردگرا زوج هایی که زندگی مشترک بدون ازدواج رسمی دارند حتی از همسران ازدواج کرده شادترند، اما در کشورهای جمع گرا آنان از افراد متاهل یا مجرد ناشادترند.

این ناشادمانی ممکن است به دلیل فشارهای روانی مرتبط با تخطی از هنجارهای اجتماعی در مورد زندگی مشترک بدون ازدواج رسمی در جامعه های جمع گرا باشد. در مقابل، در کشورهای جمع گرا افراد جدا شده یا بیوه در مقایسه با همگنان خود در فرهنگ های فردگرا شادترند. این شاید بدان خاطر باشد که در فرهنگ های جمع گرا برای این افراد تنها حمایت اجتماعی بیشتری ارایه می شود و این حمایت اجتماعی اضافی به شادمانی بیشتر منجر می گردد.

تحکیم روابط خانواده

تحکیم روابط خانواده

تحکیم روابط خانواده: روابط حمایتی نزدیک بین والدین و فرزندان، بین خواهران و برادران، و بین اعضای خانواده گسترده، حمایت اجتماعی موجود را برای تمام اعضای خانواده افزایش می دهد. این حمایت اجتماعی موجب ارتقای سلامت ذهنی می شود و ما از دیدگاه تکامل موجوداتی هستیم که برای کسب شادمانی به چنین ارتباطی با شبکه خویشاوندی مجهزيم (آرجایل، ۲۰۰۱، باس، ۲۰۰۰).

بعضی کارهای خاص می تواند تحکیم روابط خانواده و تجربه شادمانی را افزایش دهد:

 برای تحکیم روابط خانواده باید با اعضای خانواده خود تماس منظم داشته باشیم، سبک زندگی مان را به گونه ای تنظیم کنیم که بتوانیم تماس فیزیکی نزدیک تری را با خانواده خود برقرار سازیم. این برنامه ریزی باید هم مراحل چرخه ساليانه وهم چهارچوب بلند مدت عمر را در بر بگیرد. در زمان هایی که از خانواده خود دور هستیم باید با فرستادن پیام های الکترونیکی، تلفنی، نوار ویدیویی یا گفتگوی اینترنتی با افراد خانواده خود در تماس باشیم. حفظ تماس با اعضای خانواده حمایت اجتماعی را بالا می برد و این امر نه تنها موجب شادمانی می شود، بلکه عملکرد دستگاه ایمنی را هم بهبود می بخشد.

حفظ تماس با شبکه گسترده خانواده و تحکیم روابط خانواده مجال خشونت خانگی و کودک آزاری را کاهش می دهد، زیرا حصار خلوت را که با خانواده هسته ای منزوی همراه است می شکند و از بروز خشونت های خانگی که در این فضاها شایع است جلوگیری می کند.

احتمالا این مطلب نیز برای شما جالب است: روانشناس خوب

آشنایان

همیاری با آشنایان یعنی کسانی که نه جزو خانواده اند و نه دوستان نزدیك، منبع بالقوه شادمانی و راهی برای پرهیز از ناشادمانی هایی است که بر اثر از دست دادن جایگاه و نابرابری های ناشی از درگیری اجتناب ناپذیر دررقابت های منظم به وجود می آید (اکسلرادا، ۱۹۸۴؛ باس، ۲۰۰۰). بدین ترتیب برای اینکه حس سلامتی مان را افزایش دهیم لازم است راهبردهای ارتقای همیاری با آشنایان، و نه رقابت با آنان را پرورش دهیم.

در همه ارتباط های مهم اطمینان پیدا کنید که خودتان و دیگران به این نکته واقفند که این رابطه به طور نامحدود در آینده ادامه خواهد داشت و همیاری بلند مدت منافع متقابل را تضمین خواهد کرد. وقتی به خاطر داشته باشیم که همزیستی با آشنایان برای مدت طولانی و کار کردن با هم بیش از کار کردن تنها سودمند واقع می شود، احتمال ادامه همکاری افزایش می یابد.

در تمام روابط مهم سعی کنید به جای رفتار بهره کشی به رفتارهای تساوی طلبانه و دو جانبه بپردازید. اگر شخص دیگر لطف یا کمکی به شما می کند، با حرکاتی که ارزش مشابه دارد (نه کمتر از آن) آن را جبران کنید این نوع رفتار دو جانبه اعتماد ایجاد می کند، در حالی که خلاف آن اعتماد را از بین می برد.

منبع: کتاب آلان کار

قرص لیتیم برای چیست؟

قرص لیتیم برای چیست؟

قرص لیتیم برای چیست؟ ليتيم باعث تثبیت سلول ها و حالات خلقی پایدارتر می شود. اگر افراد مبتلا به افسردگی مانیک لتییم مصرف کنند، کمتر دچار بیماری می شوند. این ماده همچنین از بروز افسردگی در افراد مبتلا به افسردگی عود کننده شدید جلوگیری می نماید و نیز می تواند به طور کلی از بازگشت بیماری جلوگیری و یا از مدت و شدت افسردگی بکاهد و باعث افزایش فاصله بین بروز بیماری شود.

توجه: داروی لیتیم را حتما باید یک پزشک تجویز کند..

آیا به یه روانپزشک خوب احتیاج دارید؟ اینجا کلیک کنید

ليتيم باید به طور منظم مصرف شود و سطح آن در خون باید در حد مناسب باشد. دوز کم دارو تأثیری نخواهد داشت و دوز بسیار زیاد آن باعث بروز عوارض جانبی می شود و ممکن است سلامتی شخص را تهدید کند. مقدار ليتيم مورد نیاز هر فرد را فقط می توان از طریق آزمایش خون مشخص ساخت.

قبل از شروع درمان با لیتیم باید از طریق آزمایش خون از عملکرد صحیح کلیه ها اطمینان حاصل کرد و تعادل شیمیایی در خون باید به خوبی برقرار باشد. بیمار را مورد آزمایش قرار می دهند و برای اطمینان از عملکرد صحیح قلب، آزمایشات قلب انجام می شود. عملکرد غده تیروئید هم باید آزمایش شود. در صورت وجود ناراحتی های کلیوی یا قلبی نباید ليتيم مصرف شود.

ادامه مقاله قرص لیتیم برای چیست؟:

پس از شروع درمان با ليتيم ، آزمایشات خون را هر هفته انجام می دهند تا دوز درمانی با بدن بیمار سازگار شود و سپس این آزمایشات تا سه ماه، ماهی یکبار انجام می شود و بعد از آن نظر پزشکان درباره انجام آزمایش فرق می کند. بعضی از آنها آزمایش خون را هر دو ماه یکبار و بقیه آن را کمتر و به طور منظم انجام می دهند .

هر عاملی که بدن تان را به طور جدی با کمبود آب مواجه سازد مانند رفتن به منطقه بسیار گرم، اسهال، تهوع یا شروع داروی ادرار آور( مدر ) ممکن است بر ليتيم مورد نیاز تأثیر بگذارد. در این صورت باید فورا آزمایش خون انجام شود .

چنانچه قصد عمل جراحی دارید، باید پزشک را از مصرف ليتیم آگاه کنید، چون ممکن است لازم باشد که درمان دارویی قطع شود .

عوارض جانبی لیتیم:

عوارض جانبی لیتیم احتمالا شامل خستگی، دفع بیش از حد معمول آب از بدن، لرزش خفیف دست ها، خشکی دهان و احساس طعم فلز در دهان می باشد. بسیاری ازاین عوارض با گذشت زمان برطرف می شود. این عوارض  را نباید با عوارض ناشی ازسطح بسیار بالای دارو در بدن اشتباه گرفت. اگر دچار لرزش شدید دستها، ضعف، اسهال، استفراغ و گیجی شدید شدید، فورا به پزشک یا مراکز اورژانس مراجعه کنید. شاید دچار مسمومیت با ليتيم شده باشید.

اضافه وزن از عوارض جانبی دراز مدت ليتيم است. این دارو گاهی ممکن است بر غده تیروئید اثر کند، در نتیجه دو بار در سال مقداری از خون گرفته شده( جهت آزمایش ليتيم ) را برای آزمایش هورمون تیروئید به آزمایشگاه می فرستند. کمبود هورمون تیروئید را می توان با قطع ليتيم با دادن قرص های حاوی هورمون تیروئید درمان کرد .

وقتی برای مدتی ليتيم مصرف شود، این دارو ممکن است بر عملکرد کلیه ها تأثیر بگذارد و ممکن است باعث دفع آب بسیار از بدن شده و فرد دچار تشنگی بسیار شدید شود. در این صورت باید به پزشک مراجعه کرد. شاید لازم باشد مصرف دارو را قطع کرد.

در کنار مصرف لیتیم رواندرمانی با یک روانشناس خوب نیز برای فرد الزامی است تا بتواند راهکارهای مقابله ای درست را در مواقع بحرانی فراگیرد.

اثر لیتیم بر جنین:

مصرف لتییم در اوایل حاملگی ممکن است به جنین در حال رشد آسیب برساند، بنابراین خانم هایی که قصد بچه دار شدن دارند و تحت درمان با لیتیم هستند باید به پزشک مراجعه کنند تا اقدام لازم برای قطع دارو را انجام دهد. آنها می توانند پس از سه ماه دوباره مصرف دارو را شروع کنند، زیرا در آن مقطع جفت از جنین محافظت می کند و حساسیت جنین نسبت به لیتیم کمتر می شود، اما شروع دوباره دارو نیز باید تحت نظارت پزشک انجام شود.

سطح لیتیم باید به صورت دقیق کنترل شود، زیرا با پیشرفت حاملگی مقدار لیتیم مورد نیاز تغییر می کند. آزمایشات خون باید بیشتر از حد معمول داده شوند. نوزاد پس از تولد دیگر توسط جفت حفاظت نمی شود؛ ليتيم وارد شیر مادر شده و ممکن است کودک را تحت تاپر قرار دهد، بنابراین مادران تحت درمان با لیتیم نباید با شیر خود کودک را تغذیه کنند.

 

کتابی از فروید که برخلاف انتظار او با استقبال مواجه نشد

فروید

در نوامبر ۱۸۹۹ یک ناشر اطریشی کتاب تعبیر خواب به قلم فروید را چاپ کرد و در المان و وین به معرض فروش گذاشت و در ۱۹۰۰ یعنی در اولین سال قرن جدید بسیار امید داشت که کتاب با استقبال روبرو شود و به چاپ دوم برسد. در آن هنگام فروید چهل و سه سال داشت و نگارش این کتاب به قیمت چهار سال کار شبانه روزی فروید برای او تمام شده بود

کتاب بزرگ تعبیر خواب یک تحقیق علمی، سرشار از ایده های نو و جسارت بود. پذیرش نظریات و بطور کلی مطالب این کتاب برای خوانندگان غیر قابل باور، عجیب و مشکل بود، این مشکل عمدتا بدلیل دشواری مفاهیمی بود که در آن بیان شده بود و نیز زبان خاص روانکاوی که یک دانش نو بود و نیز سبک نوشتار فروید و

وسعت شاهدهایی که از خواب آورده بود، به نظر می رسید. دشواری درک کتاب پر حجم تعبیر خواب از آنجا بود که تصویرهای نقاشی وسیعی از ضمیر ناخودآگاه Inconscient ترسیم کرده بود.

در آن ۱۶۰ خواب حکایت شده بود که از میان آنها ۵۰عدد آن مربوط به رویاهای شخصی فروید بود، ۷۰ عدد آنها را شاگردان و یا بیماران تعریف کرده بودند و ۴۰ عدد را از نشریات و کتابهای متفرقه به زبان آلمانی و یا فرانسه ، قرض گرفته شده بود. کتاب نسبتا قطور، پس از اضافات در چاپ های بعدی که البته ۸ سال طول کشید که به چاپ بعدی برسد، در چاپ نهایی، پس از مرگ فروید در سال ۱۹۴۲ صفحات آن به ۶۴۰ رسید.

ابتدا فروید نیز مانند ناشر انتظارات زیادی از کتاب جامع تعبیر خواب داشت، این انتظارات شامل: شناختن ارزش تحقیقات و کشفیات روانکاوی او، پایان تنهایی روشنفکری او، شهرت، سرازیر شدن سیل بیماران، سود مادی و … در دو کلمه قدرت و افتخار بود.

کتاب بر خلاف انتظار با استقبال مواجه نشد و فروش نرفت. جونز نقل کرده است که از ۶۰۰ جلد چاپ شده، در عرض دو سال در آلمان و اطریش فقط ۲۸۸ جلد فروش رفته بود. گزارش نوشته شده در مطبوعات پزشکی حاکی از بی توجهی، بی اطلاعی و واکنش منفی منتقدین بود. آشنایان و همکارانیکه اسمشان در این کتاب ذکر شده بود ناراضی بلکه خشمگین بودند. فروید در مقابل آنان به سختی می توانست خود را تسکین دهد و بگوید که علت عدم استقبال آن است که افکار روانکاوی ۲۰ سال از افکار جامعه جلوتر است.

 

برگرفته از کتاب رویا زیگموند فروید

مطلب مرتبط با جستجوی شما: تعبیر خواب: بلی یا خیر؟

حمایت اجتماعی

حمایت اجتماعی

حمایت اجتماعی در روانشناسی: از دیدگاه تحولی، زندگی همیارانه در گروه ها فواید زیادی را برای انسانها تضمین کرده است. این نوع زندگی به ما کمک کرده است تا خود را از آسیب حیوانات نیرومندتر حفظ کنیم، و بافتی به وجود آورده است که بتوانیم در آن انواع تکالیف مربوط به ادامه حیات مثل شکار، گرد آوری نیازمندی های زندگی و پرورش کودکان را بین خود تقسیم کنیم.

زندگی گروهی فایده غیر منتظره ای را نیز در برداشته است:

آن اینکه کمیت و کیفیت روابط اجتماعی مان برسلامت ما تأثیر عمیق بر جای می گذارند. افرادی که شبکه های حمایت اجتماعی بزرگ تر و پیوندهای اجتماعی نیرومندتر با اعضای شبکه های خود دارند از سلامت جسمی و روانی بهتر، بیماریهای معدودتر و افسردگی کمتر برخوردارند، از بیماری های جسمی و مسایل روانی زودتر بهبود می یابند، و خطر پذیری پایین تری در برابر مرگ دارند (تیلور، دیکرسون و کازینوکلین ۲۰۰۲؛ ساراسون و همکاران، ۱۹۹۹).

حمایت اجتماعی با برونگرایی همبستگی مثبت و با روان رنجوری همبستگی منفی دارد.

آنان شرایط را به گونه ای می سازند که احتمال بروز فشارهای روانی کاهش می یابد، مهارت های کنار آمدن مؤثرتری را پرورش می دهند و به هنگام نیاز برای یاری طلبیدن از اعضای شبکه خود شیوه های بین فردی مؤثرتری را به کار می گیرند. احتمال دارد که این ویژگی های بزرگسالی نتیجه وابستگی های مطمئن اوایل کودکی باشد.

شگفت آنکه افراد دارای حمایت اجتماعی ادراک شده بالا، به سبب اعتماد و مهارت های کنار آمدن مؤثرشان ممکن است نیاز کمتری به توسل به جلب حمایت شبکه اجتماعی داشته باشند.

سوالات روانشناسی خود را در منوی بالای صفحه (قسمت روانشناس خوب) می توانید مطرح کنید..

افرادی که در دوره نوزادی و کودکی از وابستگی مطمئن به مراقبان خود برخوردار بوده اند، در بزرگسالی از برقراری و حفظ روابط اجتماعی با کیفیت عالی تری برخوردارند. مداخله هایی که افراد را به جای اینکه در انزوا در نظر بگیرند، در شبکه های اجتماعی شان هدف قرار می دهند بیشتر احتمال دارد که حمایت اجتماعی و کیفیت روابط حمایتی را افزایش دهند. این مداخله ها عبارتند از، خانواده و ازدواج درمانی؛ روش درمانی چند سامانه ای برای کودکان، خانواده ها و شبکه های اجتماعی شان؛ برنامه های پیشگیری چند سامانه ای که برافراد، خانواده ها و اجتماع های گسترده تر آنان تمرکز دارند.

آیا حمایت اجتماعی را می توان افزایش داد؟ آیا مهارتی است که می توانیم یاد بگیریم؟

به نظر می رسد داشتن این حلقه حمایت اجتماعی و حفظ آن را مانند بسیاری از موارد دیگر ما از خانواده و اطرافیان خود یاد گرفته ایم. وقتی ما مهارت برقرای ارتباط درست را یاد بگیریم ثانویه به آن حلقه حمایتی اجتماعیمان را نیز می توانیم گسترش دهیم.

شماره تماس 22797836
close-link